Jest poniedziałek. Ale równie dobrze mógłby być to wtorek. Czy czwartek? Wszystkie dni są tak do siebie podobne. Są już dniami bez znaczenia. Nie jestem na przymusowej kwarantannie. Mogę wyjść i iść gdziekolwiek, bylebym tam był sam. Ale po co? Można śmiało powtórzyć za Janem Himilsbachem lekko go parafrazując: tyle dróg, kurwa, a iść nie ma dokąd. Czytaj więcej
Tak mnie teraz naszło, że od czasu ogłoszenia przez premiera Narodowego Stanu Wyjątkowej Paniki oddaje się studiom i obserwacji zachowań moich współplemieńców w czasie zarazy. Ja osobiście nie jestem w grupie ryzyka, więc nie mam zakazu opuszczania norki. A i w norce jakoś tak usiedzieć nie mogę. Bo jak wspomniałem, czym więcej muszę, tym więcej nie chce. Czytaj więcej
To zadziwiające jak nagle wszyscy zostali olśnieni urokami nicnierobienia. Jak tylko obawa o własne bezpieczeństwo oraz rozkaz rządu zamknął ich w domach, to od razu zbiorowo zaczęli doceniać jak wiele można zrobić nie wychodząc z domu. Jako człowiek od lat systematycznie i na długo zamykany przez niedoskonałość w czterech ścianach, wiem jak się w takiej sytuacji zachować. Zwyczajnie mam doświadczenie w tych sprawach. Dla mnie to nie pierwszyzna. Siedziałem w domu już wtedy, gdy nie było to takie modne.
Czytaj więcej
pavvel