– Pan szanowny to taki bardziej ostatnio radosny? Taką mam obserwacje pana osoby. I chyba się nie mylę, co do powyższego? Tak z dwa tygodnie już chyba w tej radości pan pływa. Aż żal patrzeć, co się z panem porobiło – pozwoliłem sobie na mały żarcik, bo on faktycznie, choć nadal w czerni ubrania i duszy, to jednak wydawał się taki mniej mroczny niż zazwyczaj. Jaśniejszy taki. Czytaj więcej
Muszę przewartościować całą swoją postawę życiową. To była pierwsza myśl, teraz jednak nie jestem już tak radykalny. Jednak coś trzeba zrobić, bo inaczej to nie ma w dalszej perspektywie większego sensu. Ja jestem ciężko chory na romantyzm. Nie wiem dlaczego? Skąd to do siebie wziąłem i po co to w sobie hoduje. To nie ważne. Teraz ważne jest to, że zdecydowanie przesadziłem z romantyzmem. I że doznałem ozdrowieńczego olśnienia. Czytaj więcej
Kiedyś już wspominałem o tym, że im jestem starszy, tym zdaję się być, bardziej przezroczysty. Prawie nikt mnie nie zauważa. A już dla płci przeciwnej to ja jestem całkowicie niewidzialny. Przykład? Proszę. Czytaj więcej
Powinienem, wiedzieć co kieruje człowiekiem w stanie nietrzeźwości. Przynajmniej z doświadczenia, powinienem to wiedzieć. Rozpoznałem to w teorii i praktyce. Ale nadal poczynania niektórych pijanych są dla mnie niezrozumiałe. Podczas obserwowania takich zjawisk doświadczam czegoś na kształt dysonansu poznawczego. Czytaj więcej
Przyjmują ogólne standardy społeczne ja w swojej pracy wcale, ale to wcale się nie przemęczam. Można powiedzieć, że wykonywane przeze mnie zajęcie jest lekkie, łatwe i przyjemne. No to, dlaczego jest tak że jestem przez cały czas zmęczony? Nie chodzi już nawet o to, że wracam w tej fabryki do norki styrany jak koń po westernie i padam na łóżko z płonną nadzieją na sen do rana. Ja już budzę się zmęczony. I potem przez cały boży dzień łażę zmęczony. I ze zmęczenia zasypiam. Czytaj więcej
Dość często zdarza się, że odnoszę wrażenie, iż żyję na innym poziomie percepcji rzeczywistości niż inni zamieszkujący to miejsce, ten wymiar i ten czas. To co dla innych jest oczywiste dla mnie jest dziwne, śmieszne, straszne lub kompletnie niezrozumiałe. Wyczytałem w publikatorze, że radni mojego miasta zmienili przepisy tak, że teraz minimalny dystans dzielący punkt sprzedający alkohol od szkół, przedszkoli czy kościołów będzie wynosił nie 150, ale 100 metrów. Czyli „po alkohol będzie bliżej” – jak rezolutnie zauważył dziennikarz opisujący to wiekopomne wydarzenie w dziejach mojego miasta. Czytaj więcej
Coś jest nie tak. Wiem o tym i to mnie w dużym stopniu męczy. Całkiem jest coś bardzo jest nie tak. Zupełnie nie tak. Od tygodni, a właściwie już powyżej miesiąca, mam wrażenie graniczące z pewnością, że przez życie przelatuje na autopilocie. Chodzę, jem, pracuje, leże, stoję a wszystko to jakbym to nie robił ja sam, tylko ktoś zupełnie inny. Ja jestem tylko w tym obserwatorem, świadkiem. Jestem pasażerem w moim ciele. Czytaj więcej
Są takie dni, że tuż po przebudzeniu wiesz dobrze, że coś złego wisi w powietrzu. Od razu wiesz, że spotka dziś cię jakieś nieszczęście. A jeśli nawet do teraz nic się nie wydarzyło, to znaczy tylko tyle, że w każdej chwili możesz spodziewać się najgorszego. Bo to jest przecież nieuniknione. Dziś był właśnie taki dzień. Obudziłem się z myślą o tym, że jak nic spadnie na mnie jakieś nieszczęście, bo przecież od kilku dni było w miarę spokojnie, a to przecież nie jest naturalne dla mojego życia. Czytaj więcej
Jakieś dwa tygodnie temu przez kilka dni czułem, że jest w miarę spokojnie. Moje życie wpadło w przyjemną rutynę i nawet myślałem o tym, że być może jestem umiarkowanie, ale jednak szczęśliwy. Coś jednak na samem dnie mojej duszy ostrzegało: uważaj, to tylko złudzenie! Coś pewnie zaraz się stanie! No i się stało. Zaczęło się. Nagle społeczeństwo sobie o mnie przypomniało. I siłą wielu instytucji i urzędów zaczęło mnie nękać. I tak już od samego rana, telefon za telefonem. Plus listy, takie zwykle polecone, więc z instytucji. Maile. Esemesy. Wezwania. Spotkania. Konsultacje. Badania. Czytaj więcej
Jestem tym wszystkim tak bardzo zmęczony. Jestem zmęczony plątanina własnych myśli. Tym natręctwem nie do zatrzymania. Codziennym błądzenie w labiryncie własnych rozważań. Jestem zamknięty w świecie, w którym nie potrafię już być wolny. Za dużo we mnie myśli. Dość. Zebrało się i już się przelewa. Jestem taki zmęczony. Czytaj więcej
pavvel